سوال:

سلام
۲۲سال سن دارم.برای اینکه تو گناه نیفتم می خوام ازدواج کنم.من شعار نمیدم!!نمیخوام تو گناه بیافتم.کیسم پیدا کردم.همکلاسیم هردومون از دانشگاه تموم شدیم.۶ماه از من بزرگتره.ولی مشکل اینجاست بابام نمیذاره!!میگه ازت بزرگه و سربازی نرفتی!!یک مساله که شدیدا ازارم میده اینکه وقتی دختره ازم دوره و مسافرت میره اعصابم میریزه بهم!!!اونم اصلا تقصیر نداره من زیاد گیر میدم!!!در ضمن خیلی دوسش دارم!!!از این ور هم وقتی باهاش حرف نمیزنم داغون میشم!!میخوام کنارم باشه!!!راستش شدیدا نیاز دارم به کمک.ایا ازدواج کردن من درسته؟؟؟؟؟ممنون ازتون




جواب :

سلام

اینکه برای حفظ شدن خودت از گناه تصمیم به ازدواج گرفتی کار کاملا درستیه چون خدا برای اینکه انسان خودشو از افتادن به گرداب گناه محافظت کنه دو راه جلوی پاش گذاشته که یکیش ازدواج و دیگریش خویشتن داریه، و جالبه که بدونی به حکم دین و عقل، ازدواج بر خویشتن داری مقدمه یعنی حتی اگه شما بتونی خودتو از گناه هم حفظ کنی بازم ازدواج بهتره

دلیل بهتر بودن ازدواج از نظر دینی اینه که در قران (سوره نور ایه 32 و 33) اول دستور ازدواج بعد خویشتن داری ذکر شده، یعنی قران اول فرموده بی همسران رو همسر بدید و بعد فرموده که هرکی که امکان ازدواج نداره تا زمانی که خدا اسبابش رو براش فراهم کنه خویشتن داری کنه

پس از نظر دین ازدواج از خویشتن داری بهتره و بر اون مقدمه، بلکه در صورتی که فرد به حرام بیفته حتی واجب هم می شه.

دلیل عقلی بر بهتر بودن ازدواج هم اینه که اولا ازدواج شیرین و خویشتن داری تلخه و هیچ عقلی کار تلخ رو بر شیرین ترجیح نمی ده و ثانیا :خویشتن داری کامل برای خیلیا ممکن نیست و بالاخره به گناه میفتن و ثالثا:ازدواج پیامدهای مثبت زیاد و خویشتن داری پیامدهای منفی غیر قابل انکار داره

پس شکی نیست که اصل تصمیم شما برای ازدواج درسته اما اینکه ایا ازدواج با این فرد خاص هم درسته یا نه باید بررسی بشه

مهم تر از همه اینه که آیا شما برای هم مناسب هستید یا نه؟ - چون عشق به تنهایی برای ازدواج کافی نیست- و این هم تا شما خواستگاری نرفتید و دو خونواده بررسی هاشون رو نکردن معلوم نمی شه پس تا دیر نشده یه فکری به حال این موضوع کنید چون اگه با بررسی اونا متوجه بشید که به درد هم نمی خورید یا اونا به هر دلیل مخالفت کنن تمام عشق شما بر باد می ره و مدتها باید رنج بکشید که همو فراموش کنید

در نتیجه هرچه زودتر باید بساط خواستگاری رو - حد اقل برای اینکه تکلیفتون معلوم بشه- راه بندازید

در مورد بزرگتر بودن دختر هم عرض می کنم 6 ماه اون قدر نیست که بخواد مشکل ساز بشه

می مونه سربازی شما که اونم به راحتی قابل حله یعنی می تونید به خواستگاری برید و اگه موافقت کردن عقد کنید و بعد سربازی عروسی کنید و اگرم با عقد موافقت نکردند فقط صحبتهای اولیه رو انجام می دید و مراسمات مثل عقد و عروسی رو به بعد سربازی موکول می کنید

پس شما با گفتن مطالبی که عرض کردم پدرتون رو برای خواستگاری راضی کنید اما راضی نشد به مواردی که در مطلب پدرم به هیچ وجه راضی نمی شه اوردم عمل کنید تا ان شاء الله رضایتش رو جلب کنید

موفق باشید

بر گرفته از وبلاگ " مشاوره ازدواج "